X
تبلیغات
رایتل

میر علی هروی:

میر علی هروی ازسادات حسینی هرات بوده و در همانجا به تحصیل دانش و کسب هنر پرداخته و شاگرد مولانا زین الدین محمود بوده است ؛

 سپس وارد دربار سلطان حسین میرزا بایقرا شده و از مقربان دربار ویمی شود و عنوان سلطان و کاتب السلطانی می یابد.

در سال 935 ه.ق به اجبار به بخارا کوچانیده می شود و درهمان زمان این چهار بیت را می سراید که اکنون به خط خودش موجود است.

عمری از مشق دو تا بود قدم همچون چنگ             تا که خط من بیچــــاره بد ین قانون شد

طــالب من همــه شـــاهان جها ننـــد و مـرا             در بخارا جگر از بهر معیشت خون شد

سوخت ازغصه درونم، چکنم، چون سازم              که مرا نیست ازاین شهـر ره بیرون شد

این بلا بر ســرم از حســن خط آمد امروز              وه کـه خط سلسـله پای من مجـــنون شد

        و نزدیک به شانزده سال بعـد یعنی در سال 951 ه.ق در همان شهــر چشم از جهان فرو می بندد ، و در صفه مولانا صـالح در جوار

 مزار شیخ سیف الدین با خزری ، در فتح آباد بخارا ، به خاک سپرده می شود.

 میر علی هروی طبعی موزون داشته و از اشعار مشهور اوست :

پنج چــیز است که تاجــمع نگـردد با هم               هست خطاط شــدن نزد خردمنــد محال

دقت طبع و وقوفی ز خط و خوبی دست                طاقت محنت و اسباب کتابت به کمـال

ور ازین پنج یکی راست قصوری حاصل              ندهد فــایده گر سعی نمــایی صد سال

وی دهها شاگرد تربیت کرده است از جمله :  میر محمد با قر(  فرزند میر علی) ، خواجه محمود شهابی سیاوشانی و سید احمد

مشهدی.

رساله ای بنام مداد الخطوط به او منسوب است. همچنین به خط وی دهها کتاب و دیوان (بیشتر از سعدی و جامی) و صدها قطعه

در کتابخانه ها و مجموعه های خصوصی ایران و خارج از کشور وجود دارد.              

                                                                                                     به نقل از رسالاتی در خوشنویسی و هنرهای وابسته_ آقای حمیدرضا قلیچ خانی

دراینجا یادآور میشوم که ، میر علی هروی خوشنویسی است که بدون داشتن منابع غنی هنری از پیشینیان ، خط نستعلیق را به ظرافت ، زیبایی واستادانه می نوشت.